دلتنگي دلم گرفته... به خاطر آذرخش اميد كه در استتار لحظه هايم پنهان شده... به خاطر تپش نبض جاري زندگي كه منو در لامكان رها مي كنه......دلم گرفته... به خاطر لبخند خاموشي كه گويا تر از صفير اسرافيل وجودم رو دگرگون مي كنه... دلم گرفته به خاطر همه ي بايسته هائي كه بر گذرگاهم نقش خورده و ندانسته هائي كه ردپا درآفرينشم دارند... خداي عزيز...اي آذرخش اميدم از وراي مستوري من نمايان شو ... اي تپش نبض حياتم منو در ناكجا آباد زندگي رها مكن... با لبخند زيباي هستي بخشت منو بنواز و همه ي بايسته هائي رو كه حذر كرده ام و ندانسته هائي كه از اون گذر كرده ام  رو بر من ببخش... لينک چهارشنبه 18 اردیبهشت1387 - الهام

در كجـــــــاي زمين ايستاده ام مفتــــون و بي صدا دل به كدامين حضور سپرده ام غريق سيلاب انـزوا راحيل كـــــــدام دياررحيـــــــلم اسير و پابنـد ناكجا خداي عزيز دستهايــــم را بگير صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو وبلاگ آرشيو موضوعي دلنوشته ها اجتماعي طنز شخصي آرشيو وبلاگ تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 علاقمندي ها   كتابخانه من آرشيو فيلم هاي من آرشيو موسيقي من كانون وكلاي دادگستري مركز I.B.A World's Greatest Poem سايت رسمي دكترشريعتي اهداي عضو Brainy Quote Great Books Online Law Research